ای امام مهربانم یا رضا
نام تو ورد زبانم یا رضا
حاجت خود را نخواهم از کسی
تا تو هستی میزبانم یا رضا
دست خالی بار سنگین رو سیاه
میهمانم میهمانم یا رضا
پای خدّامت به روی دیده ام
درد زوارت به جانم یا رضا
تو کریم ابن کریم ابن کریم
من گدای آستانم یا رضا
در کنار آستانت بی نیاز
از بهشت جاودانم یا رضا
راز خود ناگفته می دانم توئی
واقف از درد نهانم یا رضا
گر چه از هر خار راهه خارتر
زائر این بوستانم یا رضا
تو بهار باغ دلهائی و من
کمتر از برگ خزانم یا رضا
چون گدایان سمج از دست تو
حاجتم را می ستانم یا رضا
دست خالی رفتن از دربار تو
نیست هرگز این گمانم یا رضا
جان زهرا گر چه قابل نیستم
لطف خود را ده نشانم یا رضا
خاک پای میثم دار شما
میثم این خاندان یا رضا